دليل مهم در اين حالت ناكافي بودن جريان خون در عضله مي باشد . در هنگام استراحت ، قطر شريانها براي رساندن خون كافي به عضلات مناسب است . در جريان ورزش عضلات به مقدار بيشتري خون پراكسيژن نياز دارند. اگر قطر شريانها براي رساندن اين مقدار خون به حد كافي نباشد ، عضله به علت كمبود اكسيژن دچار گرفتگي مي شود.
گرفتگي هاي عضلاني پس از فعاليت شديد ورزشي
از دست دادن آب بدن مهمترين عامل چنين گرفتگي هايي است . در فعاليت طولاني مدت ، در هواي گرم مقدار زيادي مايعات از بدن دفع مي شود . در اين حالت حجم خون كاهش يافته و مقدار كافي خون براي رساندن اكسيژن به كليه عضلات در حال ورزش وجود ندارد . در نتيجه عضلات در حال فعاليت ، خون كافي دريافت كرده و به سمت اسپاسم پيش مي روند.
با نوشيدن آب قبل از فعاليت و هر 15 دقيقه يك بار در حين فعاليت مي توان از بروز چنين گرفتگي هايي پيشگيري نمود.
گرفتگي هاي عضلاني در هنگام خواب
گرفتگي عضلاني در هنگام خواب ، معمولاً به علت فشردگي يك عصب يا رفلكس خاص عضلاني – تلزوني بوجود مي آيد . اگر در هنگام خواب فرد غلت بزند، ممكن است كه عصبي تحت فشار قرار گيرد، در اين هنگام يك پيام از محل فشردگي آغاز و به عضله مربوط به آن امتداد مي يابد. در اين هنگام عضله درست شبيه به هنگامي كه پيام از مغز به سوي آن بيايد منقبض مي شود . علت دوم اين حالت ، تشديد يك رفلكس طبيعي در بدن است . در هنگام غلت زدن در خواب ، عضلات منقبض مي شوند. اين عمل باعث كشيدگي تاندونهاي متصل به عضله مي شود . در تاندونها ، گيرنده هايي وجود دارند كه در هنگام كشيدگي ، پيام هايي به نخاع ارسال مي نمايند . در اين هنگام يك پيام به عضله رفته و باعث انقباض آن مي شود . در اين حالت فرد احساس گرفتگي دردناك مي نمايد. با كشش دادن به عضلاتي كه معمولاً دچار گرفتگي مي شوند، پيش از خواب ، مي توان از بروز اين حالت جلوگيري كرد.
بطور خلاصه : علل گرفتگي عضلاني
- سيگنالهاي غير طبيعي در اعصاب
- غلظت غير طبيعي مواد معدني در داخل يا خارج سلولها
- عرضه ناكافي اكسيژن
- منبع ناكافي اكسيژن
- صدمه به سلولهاي عضلاني
مقادير غير طبيعي هورمونها يا آنزيم هايي كه در انقباض عضله دخالت دارند.







